“8 Mart Dünya Kadınlar Günü”; 8 Mart 1857 tarihinde ABD’nin New York kentinde 40.000 kadın dokuma işçisi ‘eşit işe eşit ücret’, çalışma saatlerinde azalma ve doğum izni istemiyle greve başladı. Bu grev esnasında çıkan yangında fabrikaya kilitlenen 129 kadın işçi yaşamını yitirdi. Bu katliamın üstünden 168 yıl geçti. Bu acı olay, kadınların haklarının konuşulduğu bir güne, 1977’de Birleşmiş Milletler tarafından ‘’8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü’’ olarak kabul edilmesi ile dönüştüğü anlamlı bir süreçtir...
Uluslararası sözleşmelere ve ulusal düzeyde siyasilerin “Pozitif Ayrımcılık Yapacağız” demeleri, bu yönde teminatlar vermelerine rağmen; Üretim-Tüketim şeklinde devam eden fasid dairenin sürekli üreten kısmında yer alan, evde-tarlada olduğu gibi, çalışma hayatının her platformunda yer alan, ailenin bütünlüğünün devamlılığı açısından taşıdığı büyük rolleri yanında, erkeğini yüceltme noktasında da bir adım geride kalarak, erkeğini yüceltmeyi tercih etmeyi erdem bilen kadınlarımıza hak ettikleri değer verilmemekte, dünyanın her yerinde olduğu gibi, ülkemizde de şiddete ve ayrımcılığa uğramakta, aşağılanmakta, hakir görülmekte, siyasette, karar mekanizmalarında, ekonomide, eğitimde erkeğe göre ikincil konumda kalmaya devam etmekte; medyada ve reklam dünyasında cinsel bir obje olarak kullanılıp istismar edilmekte; kültürel, siyasal, ideolojik veya dinsel nedenlerden dolayı ayrımcılığa uğramakta ve dışlanmakta, günümüzde de zaman zaman istismara uğramaktadırlar…
Klasikleşen “EŞİTLİK” söylemleri artık yetmemektedir.
8 Mart’lar böylece, bir kutlamadan çok, kadın olmanın ve kadınların hak arayışının konuşulduğu bir güne dönüştü. Çünkü toplumsal cinsiyetçi bakışın kadınların hayatlarına getirdiği, ne yazık ki, ayrımcılık, eşitsizlik ve şiddet oldu.
Yasalar önünde kadın ile erkek arasındaki eşitliği sağlamışken, kadının mağduriyeti halen giderilememiş, kadınlarımızın yaşadığı mağduriyetler, duyarsızlaşan toplum yapımızda kadın cinayetlerinde yaşanan artışlar karşısında toplum yapımız, adaleti sağlamada yetersiz kalmıştır.
Din, dil, ırk, coğrafya ve sosyal statü gözetmeksizin tüm insanlığı tehdit edecek bir boyuta ulaşan şiddetin, en çok kadınları etkilemektedir.
"İnsanlık onurunu zedeleyen bu durum, cahiliye anlayışının sadece bir çağa haşredilmeyip bir zihniyete işaret eden boyutunu da gözler önüne sermektedir." Bu sebeple artık eşitlik söyleminin ötesinde bir yaklaşımın tartışılması gerektiğini tartışmanın tartışılması gerektiğini düşünüyoruz…
Çünkü, kadınlar, anne olma yönüyle, aile olma sürecindeki mana derinliğinde, temel nirengi noktasıdır. "Bu bağlamda bütün boyutlarıyla şiddetin ortadan kalkması, insan onurunun korunması, adaletin ve merhametin önce yüreklerde, sonra tüm yeryüzünde hakim kılınması adına herkesin üzerine düşen tüm sorumlulukları büyük bir özveriyle yerine getirmesi ihmal edilemez bir yükümlülüktür.
Çalışan, üreten yönüyle, hak ettiği sevgi ve saygıyı görmeyi hak eden, ancak yaşadığı toplumda; bazen horlanan, aşağılanan kadınlarımız; Allah (c.c.) indinde cennetin ayakları altına serilen, karşılık beklemeden veren, ilahi rahmete benzeyen, vaktinde kılınan namazdan sonra en sevimli işin; ona iyilik etmek olduğuna dikkat çekilen, Allah'ın (c.c.) rızasını kazanmanın, cennete ulaşmanın en kestirme yolunun ona hizmetten ve onu gereği gibi sevmekten geçtiği bildirilen annelerimizdir…
Milli mücadele sürecinde; yaşadığı fedakarlık örnekleriyle Şerife Bacı, Nene Hatun isimleriyle destanlaşan kadınlarımız/annelerimiz, dünden istikbale uzanan modellerimiz, geleceğin teminatı olacağı sigortası olan, bizi biz kılan değerleri öğrendiklerimizdir, kadınlarımız, kızlarımız, annelerimiz...
8 Mart Dünya Kadınlar Günü hassasiyetinde sadece bir gün değil, yılın her gününde, kadınlarımızı, kızlarımızı, annelerimizi mutlu kılmak, onların mutluluğuyla birlikte mutlu olmak hepimizin hakkıdır.
Bu vesile ile şahsım ve Eğitimde Kaliteyi Geliştirme Derneği yönetim kurulu ve üyelerimiz adına, 8 Mart Dünya Kadınlar Gününde, bütün annelerimizin, istikbalimizin teminatı olan neslin doğru yetiştirilmesi hassasiyetinde, model olma mesuliyetinde, aile birliğinin sarsılmaz bekçileri kadınlarımızın, bütün hatalarımıza rağmen, bizi af edip, bağırlarına basan o güzel insanların bu özel günlerini kutluyor, ellerinden öpüyoruz.
