İhanet göz bebeklerinin arkasına çadır kurunca dilin yalan kavurması olağanlaşır. İnsan nefsinin esiri olmayı görsün kalp taşlaşır, akıl susar; insaf, merhamet göç eder. Sonuçta eşrefi mahlûkat olarak yaratılan insan, esfele safilin mertebesine düşer. Bir ülkede fetvaları fitne hazırlıyorsa ve de çıkmışsa dingilinden değirmen taşı. İşte o zaman yalnız adalet değil insanlık da o değirmen taşları arasında un ufak olmaya mahkûmdur. Korku, dile kilit vurmuşsa ve sorgulanmıyorsa haksızlık vah ki ne vah o ülkenin yarınına varsa yarınlarına! İsrafın savrulduğu, şatafatın meşrulaştırıldığı, gücün ne oldum delisi olduğu, bencilliğin tavan yaptığı bir ülkede ahlak dumura uğrar. Emekçinin, alın terine; emeklinin, emeğine saygı yoksa o ülkenin geleceği de yoktur. Tüyü bitmemiş yetim hakkını içerisinde barındıran kamu malı yağmalanıyorsa söz anlamını kaybeder! Adalet terazisinin ayarı bozulmuşsa, ehliyet yerini sadakate; hakikat yerini yalana terk eder. O zaman akıl, başını taştan taşa vursa da doğruya rehber olamaz.
Bir bakın Allah aşkına fetvalar neden suskun? Neden hutbeler denetime tabii… Neden haksızlık, yoksulun boş çuvalına gelince “kader” oluyor. Neden, söz garibana gelince adalete “imtihan” elbisesi giydiriliyor? Neden asgari ücretliye “sabır” telkin ediliyor? Nerede empati? Neden din, “hakikatin sesi” değil de “düzenin sigortası…”
Oysa ne diyor İslam, Ne diyor Kuran ayetleri: “Adaleti ayakta tutun!” “Adil olun!” “Emaneti ehline verin!” “Yönetimde istişareyi esas alın!” “Allah’la aldatmayın!”, “Zulme meyletmeyin!” “İsraftan kaçının!” “Yetimi horlamayın!” “Bozgunculuk yapmayın!” “Zinaya yaklaşmayın!” “Ahde vefalı olun!” “Ölçü ve tartıda dürüst olun!” “Kibirlenip böbürlenmeyin!” “Zalimlere eğilim göstermeyin!” “Dünya hayatının aldattığı kişilerden uzak durun!” “Yemin ve ahdinizi bozmayın!” “Hainlerin savunucusu olmayın!” “Uydurma haramlar icat etmeyin!”
Kim istiyor bütün bunları? Kâinatı yoktan var eden Allah. Kimden istiyor? İslam dininin kitabı Kuran vasıtası ile biz insanlardan. Peki, başka neler yapmamız isteniyor Kuran’da? “Yalandan uzak durmamız”, “hayırda yarışmamız”, “sürüye dönüşmememiz”, ”rüşvete bulaşmamamız”, “yaptığımızı güzel yapmamız”, “şeytanın adımlarını izlememiz”, faizden uzak durmamız”, “ırzımızı korumamız”, “birbirimizle alay etmememiz” “dinde zorlama yapmamamız” “gıybet yapmamamız”, Allah’a giden yolu aramamız.” Başka neler isteniyor Kuran’da: “Zorda kaldığınızda Yahudi ve Hristiyanlara sığınmamamız”, “İçkiden, uyuşturucudan, kumardan, putlardan, şans oyunlarından uzak durmamız”, isteniyor. “Dinin, canın, aklın, neslin ve malın korunması isteniyor.
Peki, ey “Müslümanım”, diyenler,
Ey din adına konuştuğu zaman mangalda kül bırakmayanlar,
Ey işine gelmediği zaman görmedim, duymadım, bilmiyorum, diyenler,
Ey çıkarı, çıkını, koltuğu, için zalimden yana saf tutanlar; zalime, zalim diyemeyenler,
Ey “bana dokunmuyorlar ya, bana ne”, diyenler size sesleniyorum:
Söyler misiniz Allah aşkına siz kimin dinini yaşıyorsunuz?
Hem İslam’a hakikatin sesi diyeceksiniz, hem de susacaksınız öyle mi?
Hem Müslümanım, diyecek hem de haksızlık karşısında dilinizi yutacaksınız, öyle mi?
Hem Allah’a inanacaksınız hem de kula kullukta sınır tanımayacaksınız öyle mi?
Hem Allah birdir, diyecek hem biatı İslam’ın şartı haline getireceksiniz, öyle mi?
Sizi gidi münafıklar sizi… Siz, önce bir salavat getirin.
Şunu aklınızdan hiçbir zaman çıkarmayın zulüm sürmez, sürdürülemez ve hiçbir suç, hiçbir günah karşılıksız kalmaz. Bunu ben söylemiyorum, Allah söylüyor. Bunu, son din İslam söylüyor ve o İslam; hakikatin sesidir öyle de kalacaktır. Peki, size ne kalacak? Eğer birazcık imanınız, inancınız, itikattınız varsa size de omuzladığınız suskunluğunuz ve yüklendiğiniz vebal ve susarak işlenen günaha ortaklığınız kalacak.
İslam şerh koymuş, tarih şahitlik yapmıştır ki nice Firavunlar, Nemrutlar, Deccallar, Karunlar ve onlarla birlikte onlara destek çıkan, yaptıklarına ses çıkaramayanlar yaşadı bu dünyada. Soruyorum, hani ne alıp götürdüler günah çuvalları ile birlikte bedduadan başka.
